14 Όταν όμως οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος το άκουσαν, έσκισαν τα ρούχα τους και όρμησαν μέσα στο πλήθος, φωνάζοντας 15 και λέγοντας: «Άντρες, γιατί κάνετε αυτά τα πράγματα; Κι εμείς άνθρωποι είμαστε, όμοιοι με εσάς, και σας φέρνουμε ένα χαρμόσυνο μήνυμα: να αφήσετε αυτά τα μάταια και να στραφείτε στον ζωντανό Θεό, που έκανε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν μέσα σ’ αυτά. 16 Αυτός, σε περασμένες γενιές, άφησε όλα τα έθνη να περπατούν στους δικούς τους δρόμους. 17 Κι όμως δεν άφησε τον εαυτό του χωρίς μαρτυρία, γιατί έκανε καλό και σας έδινε από τον ουρανό βροχές και καρποφόρες εποχές, γεμίζοντας τις καρδιές σας με τροφή και χαρά. 18 Και με αυτά τα λόγια μόλις που κατάφεραν να εμποδίσουν τα πλήθη να τους προσφέρουν θυσίες.
