Ο George Berkeley (1685 – 1753) ήταν ένας λαμπρός αγγλοϊρλανδός φιλόσοφος της πρώιμης νεωτερικής εποχής. Ένα από τα κύρια επιτεύγματά του ήταν η προώθηση του ιδεαλισμού, της άποψης που αρνείται την ύπαρξη της υλικής ουσίας. Ο Berkeley υποστηρίζει ότι η πραγματικότητα αποτελείται αποκλειστικά από μυαλά και τις ιδέες τους· δηλαδή τα τραπέζια και οι καρέκλες υπάρχουν μόνο ως ιδέες στο μυαλό αυτού που τα αντιλαμβάνεται.
Ο Berkeley είναι επίσης γνωστός για την κριτική του στην αφαίρεση, την οποία θεωρεί ψευδαίσθηση και μη προσβάσιμη. Σε αυτό το πλαίσιο επικρίνει τον Locke, που υποστηρίζει ότι το μυαλό απομονώνει κάτι κοινό και όμοιο σε όλα τα ιδιαίτερα αντικείμενα και δημιουργεί μια νέα, αφηρημένη ιδέα. Ο Berkeley δείχνει ότι είναι αδύνατο, για παράδειγμα, να σχηματίσουμε την αφηρημένη ιδέα της κίνησης χωριστά από το σώμα που κινείται, γιατί τότε δεν θα ήταν ούτε περπάτημα, ούτε πτήση, ούτε σέρσιμο. Ομοίως, δεν μπορούμε να σχηματίσουμε την αφηρημένη ιδέα του σώματος, γιατί θα έπρεπε να είναι είτε λευκό, είτε μαύρο, είτε ταμπά, είτε στραβό, είτε ψηλό είτε κοντό άτομο. Αντίθετα προς τις αφηρημένες ιδέες, ο Berkeley προτείνει ότι μπορούμε να φτιάξουμε μια γενική ιδέα που αντιπροσωπεύει όλες τις επιμέρους ιδέες του ίδιου είδους. Για παράδειγμα, όταν λέμε «κίνηση», εννοούμε οποιοδήποτε σώμα σε κίνηση — είτε πετάει, είτε σέρνεται, είτε περπατά — και αυτή η γενική λέξη ταιριάζει σωστά σε όλες αυτές τις περιπτώσεις.
