Bertrand Russell (1872–1970) ialah seorang ahli falsafah, ahli logik dan pengkritik sosial British yang dianugerahkan Hadiah Nobel Sastera pada tahun 1950 atas cita-cita kemanusiaan dan kebebasan berfikirnya. Russell juga dianggap sebagai salah seorang pengasas falsafah analitik bersama G. E. Moore. Istilah "falsafah analitik" boleh merujuk kepada satu gaya falsafah yang dicirikan oleh analisis bentuk logik pernyataan falsafah. Di sini, penjelasan logik tentang pemikiran falsafah seharusnya selaras dengan kejayaan sains moden.
Tentang kewujudan Tuhan (perdebatan Russell vs. Copleston).
1) Russell mempertahankan kedudukan agnostik. Dia mahu menggantung penghakiman tentang kewujudan Tuhan. Copleston, seorang paderi Jesuit dan ahli falsafah, berhujah bahawa Tuhan wujud dan mengemukakan hujah kosmologi daripada kemungkinan dan keperluan. Versi yang lebih mudah, iaitu hujah daripada sebab berkesan, dibina seperti berikut. Setiap peristiwa mempunyai sebab, yang pada gilirannya sebagai peristiwa juga mempunyai sebab tersendiri. Rantaian sebab yang tidak berpenghujung adalah tidak munasabah, maka mesti ada sebab pertama yang menyebabkan dirinya sendiri. Itulah Tuhan.
Russell tidak nampak sebarang alasan untuk menganggap bahawa keseluruhan (dunia) mempunyai sebarang sebab. Contoh kekeliruan ini baginya adalah seperti berikut. Setiap lelaki yang wujud mempunyai seorang ibu, tetapi ini tidak bermakna bahawa seluruh bangsa manusia mempunyai seorang ibu. Itu bidang logik yang berbeza. Dunia ini sekadar wujud begitu sahaja.
2) Copleston tetap mempertahankan kewujudan sebab pertama. Dia berhujah bahawa sains tidak akan wujud jika dunia tidak mempunyai sebab. Sains mengandaikan bahawa ada ketertiban dan dapat difahami dalam alam. Jika tidak, sains tidak akan mencari sebab ketika mengkaji alam. Sebagai jawapan, Russell menyatakan bahawa para saintis tidak semestinya berpendapat bahawa ada sebab di mana-mana. Mereka hanya memerhati hubungan sebab-akibat antara benda-benda.
3) Copleston juga mempertahankan idea kewujudan Tuhan dari sudut pandang ideal moral. Selagi kita mempunyai pemahaman tentang suatu susunan moral yang ideal, kita sepatutnya mengakui bahawa idea "sepatutnya" datang daripada Tuhan. Namun, Russell menunjukkan bahawa pemberi undang-undang moral selalunya adalah ibu bapa, guru atau orang seumpamanya. Nilai moral luaran, peraturan atau pantang larang boleh dijelaskan secara mudah melalui persekitaran dan pendidikan.
Oleh itu, pendirian Russell ialah tidak sah untuk menanyakan soalan tentang sebab dunia, kerana kita terlebih dahulu perlu menjelaskan sifat logik dan makna tentang Tuhan.
