14 Kiedy apostołowie Barnaba i Paweł o tym usłyszeli, rozdarli swoje szaty, wbiegli między tłum, wołając: 15 Ludzie, dlaczego to robicie? My też jesteśmy ludźmi podobnymi do was i głosimy wam dobrą nowinę, abyście się odwrócili od tych marności do Boga żywego, który uczynił niebo, ziemię, morze i wszystko, co w nich jest. 16 On w minionych pokoleniach pozwalał wszystkim narodom chodzić ich własnymi drogami, 17 a jednak nie przestał dawać o sobie świadectwa: czynił dobro, zsyłał z nieba deszcze i urodzajne czasy, napełniając wasze serca pokarmem i radością. 18 Tymi słowami z trudem powstrzymali tłumy od składania im ofiar.
