John Stuart Mill (1806-1873) był angielskim filozofem, ekonomistą, urzędnikiem służby cywilnej i pionierem feminizmu, który znacząco przyczynił się do empiryzmu i liberalnej filozofii polityki.
Mill dał nowy wymiar utylitarianizmowi, etycznej teorii rozwiniętej przez Jeremiego Benthama. W społeczeństwie utylitarnym działania można uzasadnić wówczas, gdy prowadzą do największego szczęścia jak największej liczby osób i ograniczają przeciwny skutek. A więc fundamentalną zasadą moralności utylitarian jest Największa Radość: podejmuj decyzje tak, by spełnić swoje pragnienia i przyczyniać się do jak największego dobra. Jego zdaniem biblijne przykazanie "Kochaj bliźniego jak siebie samego" to najdoskonalsze określenie utylitarnego społeczeństwa. Chcąc ulepszyć ludzkość, Mill wierzył, że jeśli postaramy się działać w zgodzie z tym ideałem, świat będzie lepszy - choć przyznawał też, że podobnie jak w przypadku innych moralnych zasad, utylitaryzm nie jest doskonałym etycznym kredo. Wynika to nie z systemu jako takiego, ale ze skomplikowanej ludzkiej natury.
