Platon (427-348 p.n.e.) i Arystoteles (384-322 p.n.e.) to greccy filozofowie, uznani za największych myślicieli w historii. Ich dzieło jest studiowane z uwagą do dzisiaj, jako że podłożyło ono podwaliny pod szeroką gamę filozoficznych dyscyplin powstających po dzień dzisiejszy.
O prawdzie
Dla Platona świat jest jak jaskinia, w której ludzie nie widzą prawdziwej formy rzeczywistości, ale zaledwie cienie przedmiotów padające na ścianę jaskini. W związku z tym niemożliwe jest poleganie na naszych zmysłach w zrozumieniu prawdy o rzeczach poprzez badanie świata naturalnego. Podobnie jak podstawowe założenia matematycznego dowodzenia, prawdziwa forma rzeczy naturalnych istnieje w naszych umysłach. Jej poznanie możliwe jest więc poprzez kontemplację, nie obserwację, i tylko filozof może dojść do pełnego zrozumienia prawdy o świecie.
W odróżnieniu do Platona, Arystoteles uważał, że zmysły są konieczne do właściwego określenia rzeczywistości świata naturalnego. Systematyczna obserwacja i analiza świata w połączeniu z logiką stanowią drogę do prawdy. Taka metodologia obserwacji nazywana jest obecnie nauką.
