ฌอง-ปอล ซาร์ตร์ (ค.ศ. 1905 - 1980) เป็นนักปรัชญาและนักเขียนชาวฝรั่งเศส ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมปี 1964 ซึ่งเขาปฏิเสธไม่ขอรับรางวัล ซาร์ตร์มักถูกยกให้เป็นหนึ่งในนักปรัชญาที่มีชื่อเสียงที่สุดในศตวรรษที่ 20 เพราะเขาพัฒนาปรัชญาแบบอัตถิภาวนิยม โดยเสนอความคิดที่ว่า “การมีอยู่มาก่อนแก่นสาร” ซาร์ตร์เขียนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับมนุษย์คือการที่เขามีอยู่จริงก่อน เป็นผู้กระทำด้วยตนเองและต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตน ชีวิตจริงของคนหนึ่งคนคือสิ่งที่เป็น “แก่นแท้ที่แท้จริง” ของเขา แทนที่จะเป็นป้ายชื่อ บทบาท หรือภาพเหมารวมที่คนอื่นกำหนดให้เขา