ฟิโลแห่งอเล็กซานเดรีย (ประมาณ 25 ปีก่อนคริสตกาล - ประมาณ ค.ศ. 50) เป็นนักปรัชญาชาวยิวในยุคเฮลเลนิสติกที่พยายามผสมผสานปรัชญากรีกเข้ากับธรรมเนียมยิว งานเขียนหลายชิ้นของเขาเป็นการเล่าเรื่องพระคัมภีร์ในแบบใหม่ที่ได้รับอิทธิพลจากลัทธิเพลโตอย่างมาก ฟิโลมองว่า “แบบ” หรือ “มโนคติ” ของเพลโต คือความคิดของพระผู้สร้าง ผู้ปกครองโลกผ่าน “โลโกส” ซึ่งเป็นคำเทคนิคในปรัชญากรีก หมายถึง “คำพูด” “คำอธิบาย” หรือ “เหตุผล”
