เซอเรน คีร์เคกอร์ด หน้าระบายสี

โซเรน เคียร์เคกอร์ด (1813–1855) เป็นนักปรัชญา นักเทววิทยา นักวิจารณ์วรรณกรรม และกวีชาวเดนมาร์ก ผลงานของเขามีอิทธิพลมากต่อปรัชญา เทววิทยา วรรณกรรม และจิตวิทยาในศตวรรษที่ 20 เคียร์เคกอร์ดยังเป็นที่รู้จักในฐานะนักปรัชญาแนวอัตถิภาวนิยมคนแรก โดยเสนอว่าบุคคลแต่ละคน (ไม่ใช่ศาสนาหรือสังคม) เป็นผู้รับผิดชอบในการให้ความหมายกับชีวิต เรื่องความเชื่อ: เคียร์เคกอร์ดเน้นว่าการมีความเชื่อมาพร้อมกับความสงสัย กล่าวคือ การจะมีความเชื่ออย่างแท้จริงต่อพระเจ้าต้องยอมรับว่าความเชื่อของตนอาจมีข้อสงสัย คนที่เชื่อในพระเจ้าโดยไม่มีความสงสัยเลยไม่ใช่คนที่มีความศรัทธาน้ำหนักมากแต่เป็นคนไว้ใจง่าย เพราะความเชื่อจะไม่มีแก่นแท้หากไม่มีการผูกพันส่วนตัวและความพยายามชี้แจงเหตุผลของความเชื่อนั้น ในด้านนี้ เคียร์เคกอร์ดเน้นความสำคัญของตัวตนโดยยึดจากการใคร่ครวญตนเอง เกี่ยวกับความวิตกกังวล (angst): เคียร์เคกอร์ดเป็นคนแรกที่ใช้คำว่า "angst" เพื่ออธิบายความรู้สึกวิตกหรือกลัวอย่างเข้มข้นและไม่ชัดเจน คำนี้แปลว่า "ความวิตกกังวล" ในภาษาเดนมาร์ก และแนวคิดนี้ถูกนำไปใช้ในงานของนักปรัชญาอัตถิภาวนิยมอย่างไฮเดกเกอร์ นิทเช่ และซาร์ตร์ โดยเฉพาะ ความวิตกกังวลมีความหมายเกี่ยวกับเสรีภาพในการเลือก ซึ่งมีสองด้าน ด้านหนึ่ง ความวิตกกังวลเป็นเงื่อนไขหนึ่งของการทำบาป เคียร์เคกอร์ดยกตัวอย่างความวิตกกังวลจากการที่อาดัมต้องตัดสินใจว่าจะกินผลไม้ต้องห้ามหรือไม่ เขามีเสรีที่จะเลือก แต่เมื่อเขาเลือกกินก็เป็นการกระทำบาป อีกด้านหนึ่ง ความวิตกกังวลเตือนให้เรารับรู้การเลือกของตนและความรับผิดชอบส่วนตัว ดังนั้น ประสบการณ์ของความวิตกกังวลจึงนำไปสู่การใคร่ครวญตัวตนและศักยภาพของเรา