ตอนที่ฉันเจอนักบุญนิโคลัสในบ้าน หน้าระบายสี

ดวงตาของเขาเป็นประกายแค่ไหน! ลักยิ้มของเขาช่างร่าเริง แก้มของเขาแดงเหมือนดอกกุหลาบ จมูกแดงเหมือนลูกเชอร์รี ปากเล็ก ๆ ท่าทางขบขันของเขายกขึ้นเหมือนคันธนู เคราที่คางของเขาขาวราวกับหิมะ เขาคาบมวนไปป์สั้น ๆ ไว้แน่นระหว่างฟัน ควันลอยวนรอบศีรษะเขาเหมือนมงกุฎดอกไม้ เขามีใบหน้ากว้าง และพุงกลม ๆ เล็กน้อย ที่สั่นไหวเวลาเขาหัวเราะ เหมือนชามที่เต็มไปด้วยวุ้นเยลลี่ เขาอ้วนกลมและดูอุดมสมบูรณ์ เป็นคนแก่ตัวเล็กที่ร่าเริงจริง ๆ ฉันถึงกับหัวเราะออกมาเมื่อเห็นเขา ทั้งที่ยังงงอยู่กับตัวเอง