14 Ama elçiler, Barnaba ve Pavlus, bunu duyunca elbiselerini yırttılar, kalabalığın arasına fırlayıp 15 bağırarak şöyle dediler: “Efendiler, niçin bunları yapıyorsunuz? Biz de sizin gibi insanız; size Müjde’yi getiriyoruz ki bu boş şeylerden, göğü, yeri, denizi ve içindekilerin hepsini yaratan yaşayan Tanrı’ya dönesiniz. 16 Geçmiş kuşaklarda Tanrı bütün ulusların kendi yollarında yürümelerine izin verdi. 17 Yine de kendini tanıksız bırakmadı; size iyilik etti, gökten yağmurlar ve verimli mevsimler verdi, yüreklerinizi yiyecek ve sevinçle doldurdu.” 18 Bu sözlerle bile kalabalığın onlara kurban sunmasını ancak güçlükle engelleyebildiler.
