Platon (M.Ö. 427-348) ve Aristoteles (M.Ö. 384-322), her ikisi de Yunanlı, genellikle tüm zamanların en büyük filozofları olarak kabul edilir. Eserleri bugün hâlâ ilgiyle incelenir, çünkü sonraki yüzyıllarda birçok felsefi alanı şekillendirmişlerdir.
Gerçek Üzerine:
Platon için dünya, insanların gerçeğin gerçek biçimini değil, mağara duvarına düşen nesnelerin gölgelerini algıladığı bir mağaraya benzer. Bu nedenle doğayı inceleyerek gerçekleri anlamak için duyularımıza güvenemeyiz. Matematiksel kanıtların temel ilkelerine benzer şekilde, doğal şeylerin gerçek biçimleri bizim zihnimizde vardır. Bu yüzden gerçeklik gözlemlenmekten çok düşünülerek kavranır ve gerçeği ancak filozoflar anlayabilir.
Aristoteles ise Platon'un aksine, doğal dünyanın gerçekliğini doğru şekilde belirlemek için duyuların gerekli olduğunu düşündü. Doğal dünyayı sistemli biçimde gözlemlemek ve analiz etmek, mantıkla birleştirildiğinde gerçeğe ulaşmanın yoludur. Bugün bu tür gözleme "bilim" diyoruz.
