Aristoteles, on üç yaşındaki Alexander'ın öğretmeniydi. Bu çocuk sonunda Büyük İskender oldu; Makedon antik Yunan krallığının kralı.
Mutluluk hakkında:
Aristoteles için ahlâklı bir yaşam akılcı bir yaşamdır. Bu yaşam, son amaç olan tatmin (eudaimonia) etrafında olmalıdır. Eudaimonia, ömür boyu verilen bir çabanın sonucu değildir. Emekliliği beklemek gibi ileriye dönük bir şey değildir. Eudaimonia, zevkli ve istikrarlı bir yetişkinlik hâlidir. Aristoteles, insan işlevini düşünerek eudaimonia’yı bulabileceğimizi söyler. Bir şeyin iyi olması, o şeyin işine bağlıdır. Örneğin iyi bir flütçünün iyiliği, iyi çalabilmesidir. Sonuç olarak bir işi iyi yapmak erdemle, yani üstünlükle uyumludur. Bu durumda insanın iyiliğini ruhun iyiliği olarak düşünmeliyiz; bedenin iyiliği (sağlık veya güzellik) değil. İnsan için iyi şeyler para, güç veya statü gibi dışsal şeyler değildir. Yine de mutluluk bazı dışsel şeylere ihtiyaç duyar, çünkü kaynak olmadan iyi işler yapamayız. Özetle, erdemlere uygun yaşayarak bir işi iyi yapan kişi mutlu olur.
Karakter erdemi hakkında:
Erdem, bir şeyi iyi yapabilme gücü, yeteneğidir. Erdem alışkanlıkla kazanılır, bir zanaat gibi. Doğru şeyleri yaptığı bizim durumumuzla ilgilidir. Karakter erdemleri davranışlar ve duygularla ilgilidir; fazlası ve eksisi yanlıştır. Başka bir deyişle duygularımızı doğru zamanda, doğru kişilere, doğru şekilde ve doğru konular hakkında yanıt verecek şekilde eğitmeliyiz. Karakter erdemleri ortayı, yani dengeyi hedefler. Örneğin korkusuz olmak veya aşırı korkak olmak ikisi de kötüdür; doğru olan ortadaki durumdur.
Nedenler:
Aristoteles’e göre dört tür neden vardır:
1) Maddi neden: bir şeyin yapıldığı madde, örneğin bir heykelin bronzu.
2) Formel neden: şeyin ne olduğunun biçimi, örneğin bronz heykelin şekli.
3) Etken neden: değişimin asıl kaynağı, örneğin bronz heykeli yapan zanaatkâr.
4) Son (final) neden: neden yapıldığı, amacı; örneğin bronz heykelin amacı estetik zevktir.
Son neden ve doğadaki kullanım:
Bir şeyi yalnızca anlamına indirgemek Presokratik bir yaklaşımdır. Aristoteles bu yöntemi reddeder çünkü yaşam sadece maddi şeylerle açıklanamaz. O kullanım ve anlamı birleştirmeye çalışır. Örneğin duvarın son amacı korumaksa (form), o zaman taşlar ve ahşap kütükler (madde) gerekir. Duvar taşlar veya kütükler yüzünden var olmaz; koruma ve güvenlik sağlamak için vardır. Aynı mantık diğer durumlar için de geçerlidir.
